تبلیغات
دانشگاه ازاد شیراز - ارزش شب زنده داری
دوشنبه 8 شهریور 1389

ارزش شب زنده داری

   نوشته شده توسط: عبدالمجید معتمدی    نوع مطلب :لیله القدر ،

ارزش شب‌زنده‌داری و مقام شب زنده‌داران

«بعضی از صدیقین، مخاطب وحی پروردگار قرار گرفتند و ذات مقدس ربوبی خطاب به ایشان فرمود: مرا بندگانی است كه عاشق من هستند، من نیز دوست‌دار آن‌ها هستم، مشتاق لقای من می‌باشند، من هم اشتیاق دیدار ایشان را دارم. ذكر و یاد من مایه‌ی آرامش خاطر آن‌هاست، من نیز به یاد ایشان هستم! راه آن‌ها، طریق عشق و محبت است، اگر تو نیز توفیق گام گذاشتن در طریق عاشقی آن‌ها را داشته باشی، مرا محب و دوست‌دار خودت خواهی یافت، اما اگر از كاروان محبین با زمانی خشم مرا خریدار خواهی بود»

صدیق عرضه داشت: «خدای من! نشانه‌های عاشقان و اوصاف محبین خواهم». رب ذوالجلال فرمود: «ایشان پا‌به پای بالا آمدن آفتاب سایه را تعقیب می‌كنند و هنگامه‌ی عشق و عاشقی را، به مثابه مراقبت شبان شفیقی از غنم، پاس می‌دارند. انتظار ساعات خلوت با یار را می‌كشند و به غروب گاه شمس پناه می‌گیرند، درست مانند پرندگان كه به هنگام غروب خورشید به لانه‌های خویش روی می‌آورند، و برای كسب نورانیت از رب العالمین، آماده می‌شوند. با فرا رسیدن شب و گستردگی دامنه‌ی ظلمت كه هنگامه‌ی خواب و آرمیدن بی‌خبران از راه می‌رسند و بسترهای راحت فرو می‌افتند، سرا پرده‌های، دل دادگان حق برپا شده، ساعت خلوت عشاق وارد می‌شود، عاشقانه راه می‌افتند تا حق معرفت را ادا نمایند. به خلوتگه یار و مقام انس با پروردگار وارد شده، سفره نیاز و احتیاج خویش را در درگاه ربوبی من باز می‌كنند وضع و حالشان را نظاره می‌كنم و پیام محبتشان را می‌شنوم. دل‌هایشان را به نور معرفت خود روشن می‌سازم، همان‌طور كه من از آن‌ها باخبرم، ایشان هم مرا به نور معرفت درك می‌كنند و می‌فهمند. اگر آسمان‌ها و زمین و آنچه در میان آن‌هاست، در میزان اعمالشان باشد، ناچیز و اندك می‌شمرم و به وجه ملكوتی خویش با آنان روبرو می‌شوم؛ و اگر من به كسی رو كردم و به وجه خدایی خود به او اقبال نمودم، روشن و بدیهی است كه عطا و بخشش و جایزه من برای او چه خواهد بود»

اهمیت شب‌زنده‌داری و سحرخیزی در قرآن

غم عاشق، عمر كوتاه زمان راز و نیاز، و سرآمدن هنگامه‌ی مناجات با قاضی الحاجات است، فرا رسیدن صبح اگر پیام‌آور نماز صبحگاهی نباشد، جا دارد كه به قالب تهی كرده سالك بینجامد. سیره‌ی رسول اكرم (ص) این بود كه بخش اعظمی از شب یا از نیمه‌های آن و اگر میسر نمی‌شد، حداقل ثلث آخر و سحرگاهان را به عبادت و ذكر حضرت حق قیام می‌كردند، شب زنده‌داری و بیتوته و مناجات با ذات و كوثر جوشان رحمت سحرگاهان بهره گرفته و با عرض نیاز به آستان بی‌نیاز كام روا زیسته‌اند.

دل شب‌گواه صادق بندگی و سر سپردگی عباد صالح پروردگار در آستان حضرت ذوالجلال است و دریافت شب زنده‌داران از كمالات عرفانی و نفخات در وصف نمی‌گنجد، اگر تاریكی شب برای زاغ و زغن، و شب كوران فرو رفته در لذات، چیزی جز ظلمات را حكایت نمی‌كند، برای اهل نظر پرتوی وصف ناشدنی از نورانیت و عرفان را به همراه دارد.

ان ناشئه اللیل هی اشد وطا و اقوم قیلا

«یقیناً نماز و راز شبانه پابرجاتر و ماندنی‌تراست».

همچنین آیه 20 سوره مزمل در این باره است.

اهمیت شب و شب زنده‌داری در اخبار و روایات

در اهمیت شب به ویژه ساعتی از آن كه به سحر منتهی می‌شود اخبار و احادیث فراوانی وارد شده است كه از باب نمونه به بعضی از آن‌ها اشاره می‌كنیم.

با توجه به این كه فرمایش امام یازدهم (ع) در توجه دادن به شب به عنوان تنها راه وصول الی الله، جامع و گویای جامعیت ارزش‌های روحانی و عرفانی در شب است؛ ولی جهت مزید توجه علاقمندان، احادیث دیگری را مورد توجه قرار می‌دهیم، باشد كه از جانب اساتید و علمای وارسته بحث تفصیلی آن‌ها مطرح و جهت استفاده بیشتر شیفتگان، منتشر شود.

و فی الصحیح عن جابر ان رسول ا... (ص) قال: ان من اللیل ساعه لا یوافیها عبد مسلم یسأل الله خیراً من امرالدنیا و الاخره الا اعطاه ایاه

در خبر صحیح از جابربن عبداله انصاری یار با وفای نبی اكرم (ص) روایت شده است كه پیامبر در اهمیت شب و شب‌زنده‌داری می‌فرماید: «به درستی كه از ساعات شب ساعتی است كه اگر بنده‌ای به درك آن توفیق یابد و در مقام دعا و عرض درخواست و نیاز به پیشگاه ربوبی برآید، هیچ خیری از امور دنیوی و اخروی را سوال نمی‌كند. مگر این كه به آن نائل گشته و خداوند درخواست او را برآورده می‌كند».

امام باقر (ع) می‌فرماید: از نیمه‌های شب و سحرگاهان تا دمیدن آفتاب، ابواب آسمان گشوده است و در ساعت آخر شب تقسیم ارزاق صورت گرفته و حوائج و درخواست‌های بزرگ برآورده می‌شود[1][5].

زیرا شب نشئه خاصی است و خضوع و مناجات و ذكر و دعا و عبادت در آن با روز تفاوت دارد، چرا كه فیض شب فیض ویژه‌ای است كه ربطی به روز ندارد؛ لذا شایسته است كه جستجوگران كمال و تعالی، شب را از دست ندهند، سحرخیز باشند، در خلوت انس با محبوب مطلق قدم بگذارند، نافله بخوانند تلاوت قرآن كنند و با حضور در دامن پرآرامش و سكون شب كه به حق نشئه ممتازی است، تن به بعثت جدیدی داده، با تولدی نو به مقام محمود كه از آن خاصان درگاه ربوبی می‌باشد دست یابند. ساعت آخر شب ساعتی است كه اغلب مردم سر به بستر خواب می‌گذارند و بی‌خود از خود، در اسارت طبیعت به سر می‌برند؛ فضیلت و ارزش از آن كسی است كه در چنین ساعتی خواب بر خویشتن حرام كرده، به عشق لقاء حضرت دوست، رو به سوی خلوتگه شب گذارد، دیده و دل به جلوه‌های حبیب روشن و منور سازد و با تحمل رنج بیداری و شب ‌زنده‌داری از محضر فیاض درك فیض نماید[2].

همه مطالبی كه بیان شد این نكته را به ما می‌آموزد كه رازی در شب نهفته شده است كه پروردگار قرآن را در آن نازل نموده است و آن را بهترین موقع عبادت و دعا قرار داده است و در چنین ساعاتی از زمان پرونده یك سال انسان از قبیل روزی و رزق مرگ و زندگی صحت و مریضی و نعمت و نقمت و شادی و عزا بسته می‌شود این است كه حكمت باری تعالی كه شب رازمان نزول قرآن و فرشتگان قرار داده و بهترین دعاها و مناسب‌ترین زمانها در شب مستجاب می‌شود

 



 

 


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر