تبلیغات
دانشگاه ازاد شیراز - شب قدر برای افراد معمولی
یکشنبه 8 شهریور 1388

شب قدر برای افراد معمولی

   نوشته شده توسط: عبدالمجید معتمدی    

شب قدر برای افراد معمولی

شب قدر برای قرآن، «شب انزال»، نسبت به خداوند، مظهر اسم «سلام» و نسبت به امام زمان (ع)، تنزل قرآن و ملائکه و روح بر قلب مقدس وی می‌باشد، حال سوال دیگر این است که افراد معمولی در این شب چه سهمی دارند و آنان را از این برکت و رحمت و سلامت چه بهره‌ای است؟!

«شب قدر» ظرف تحقق ذکر الهی است، ظرفی است که در آن، دست عنایت الهی از آستین قرآن و اهل بیت، به یاری آدم مهجور، گشاده شده تا او را به اصل خویش بازگرداند و چون نزول قرآن نیز بدون قلب مقدس امام میسر نیست، لذا محور اصلی شب قدر، قلب مقدس اوست و قلب آن حضرت چون نگینی است که با حلقه‌ی شب قدر، بر دست خداوند «سلام» فراز آمده تا در ظلمت دنیا، چراغ راه گمگشتگان و دلداگان باشد!

آری هزار ماه بی‌ولایت مهدی ـ همانند حکومت بنی امیه ـ به یک شب در کنار او نمی‌ارزد و خداوند متعال این حقیقت را در قالب سوره‌ی قدر، مایه‌ی تسلای خاطر رسولش قرار داد و برخاکیان است که قلب خویش را از زنگار معاصی و تعلقات و دوگانگی پاگ گرداند و آن را در مقابل «جام جهان‌نمای» هستی قرار دهند و در آن، اسماء حسنای الهی را به صدگونه تماشگر شوند. بزرگان اهل معرفت، مراتب عالم را به دو قوس «صعود» و «نزول» تقسیم کرده‌اند که از مراتب «قوس نزول» به لیله و از مراتب «قوس صعود» به «یوم» یاد می‌کنند و دیدیم که قوس صعود و نزول، قلب مقدس انسان کامل را چون حلقه‌ای بر نگین، در برگرفته‌اند و او نگین عالم هستی است و لذا هم «لیله القدر» است و هم «یوم الله» و این دو مایه ذکر و میمنت است[1]. زیرا خداوند، مردم را به واسطه‌ی «ایام الله» به خود می‌خواند: «و ذکرهم بایام الله»[2] «مردم را بوسیله ایام ا... متذکر کن». پس «یوم ا...» و «لیله القدر» دو اسم بر یک مسما هستند و آن امام زمان است و این اختلاف «یوم» و «لیل» نسبت به اهل حجاب است.

لذا درک شب قدر به اندازه معرفت امام عصر (عج) میسر است و همه شب باید به دنبال او بود، و سر بر آستان او تبرک کرد و خداوند متعال که به قدر امام عصر و نیز به غفلت ما آگاه است، بساط میهمانی گسترد و ما و او را بر سر یک سفره نشانید تا به بهانه ضیافت دیداری تازه کنیم، آخر مگر روز مرگیها و دیدنیها و شنیدنیها اجازه می‌دهد که از او سراغی بگیریم و به همین دلیل از این همه نقش «عجب» ما را محروم کرد. تا در قالب روزه، با ذکر خویش پذیرای ما گردد چرا که قلوب ما نیازمند احیا است و غذای قلب، ذکر است تا آرام آرام، آماده درک شب قدر و صاحب آن گردیم، شاید عمر رفته را باز به کف آریم. هر کسی به اندازه استعداد خویش از برکات شب قدر برخوردار است و به اندازه‌ی و قدر خویش، از حقایق قرآنی و امور نازل بر قلب امام عصر (عج) بهره‌مند می‌گردد. شب قدر محشری است که در آن انسانها، قلب خود را در میزان معصوم، به بوته آزمایش می‌سپرند تا از ثقل و سخاقت آن آگاهی یابند و خود را آماده محشر نهایی گردانند، لذا به همان نسبت که توجه و آمادگی کارساز است، اشتغال و غفلت، اثرات زیانباری را بر جان آدمی بر جا می‌گذارد؛ لذا اگر کسی در این شب بزرگ اسیر شیطان باشد، از هنر عاری است و خود شیطان مجسم است و به همین دلیل در میزان «لیله القدر» ارزشی ندارد[3].




[1] -حسن زاده آملی، ممدالهمم، فص فاطمیه به نقل از اسراسر شب قدر اویسی کرمی.

[2] -ابراهیم / 5.

[3] -شبی با آفتاب؛ مهرداد اویسی کرمی، انتظار سبز، اسفهان، چ اول، آبانماه 1382، ص 89.


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر